fa-deraya

درس 7:

سه شنبه 28/9/1402 هـ.ش مطابق با 5/جمادی الثانی/1445 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).

تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

آداب کتابت حدیث

احادیث و روایات بعد از کتاب الله منبع وثیق است و بر نوشتن آنها تحریص شده و آدابی ذکر گردیده که به ترتیب می آوریم:

  1. شایسته است که نویسنده ی حدیث سند و منبع را ذکر نماید.
  2. شایسته است که هر حدیث را متمایز از دیگری با رعایت فاصله تحریر نماید تا بر خواننده، خواندن و تفکیکش آسان باشد.
  3. گاهی در اسناد روایات اسماء متبرّکه ذکر می شود که یک جزء آن اسم الله است مانند: عبدالله، روح الله، حفیظ الله و امثال آنان بنابراین شایسته است که لفظ جلّاله را در اوّل سطر ننویسد زیرا: در آن صورت الله بن فلان خوانده می شود و موجب ایهام می گردد و ایهام بیان مبین را اخلال می کند.
  4. هنگام ذکر باری تعالی ثنای بر خداوند مانند: جلّ جلاله فراموش نشود.
  5. تحیّت و سلام بر نبی و سلام بر ائمه ی معصومین با ذکر تمام و کمال بعد از نام آن بزرگواران فراموش نشود و از نوشتن علایم اختصاری مانند: صاد و عین در صورت امکان پرهیز شود.
  6. تکریم محدّثین هنگام ذکر اسامی آنها مانند: رحمت الله علیه، رضی الله عنه و… فراموش نشود.
  7. شایسته است که حدیث را صحیح اللفظ بنویسد با ذکر سند و سپس آن را بر نسخه ی اصلی تطبیق کند تا ضبط و کتابت اتقان یابد.
  8. تحریر کامل و پرهیز از تقطیع حدیث در عین جواز آن شایسته است و همچنان نقل به معنا در عین جواز آن شایسته نیست تا اینکه آداب کتابت مراعات شود.
  9. تألیف احادیث برای هر موضوع در محل مناسبش صورت گیرد و تعنون آن بنحو مرتّب از حسن آداب کتابت است.
  10. نویسنده باید برای نوشتن حدیث طهارت حاصل کند مانند: وضوء، غسل یا تیمّم.
  11. بر نویسنده شایسته است که هنگام نوشتن رو به قبله بنشیند زیرا: جهت الشیئ یؤثّر فی الشیئ.
  12. نویسنده باید بر نوشتن حدیث حریص باشد و همچنان بر نشر و بیان احادیث رغبت نشان دهد تا فضیلت و ثواب کمایی کند.
  13. بر نویسنده شایسته است که معطّر باشد با نشاط روحی و طرب معنوی زیرا: کتابت حدیث توفیقی است از خدای متعال و توفیق نعمتی است الهی و عطر و طرب شکران این نعمت است.

***