درس 162:
دوشنبه 31/6/1404 هـ.ش مطابق با 29/ ربیع الاول/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
سمیطیّه کیست؟
سمیطیّه کسانی هستند که قائل اند به امامت محمّد بن جعفر بعد از پدرش و پس از محمّد امامت را در فرزند بعدی اش می دانند و نسبت این گروه به سمیطیّه به جهت این است که سمیطیّه رئیس آنها بوده و نامش یحیی بن ابی سمیط است.
این مطالب را صاحب مقالات الاسلامیین در صفحه 27 بیان نموده و همچنان صاحب الفرق بین الفرق، صفحه 61 عین گفته ها را دارد و همچنان مامقانی در مقباس الهدایة، صفحه 141 مثل این دو منبع را اظهار نموده.
فطحیّه کیست؟
“فطحیّه”ها قائل اند به امامت عبدالله افطح که برادر اسماعیل بوده از پدر و مادر و این شخص از منظر این گروه امام است بین صادق و کاظم علیهما سلام و ایشان اسنّ اولاد امام ششم(ع) است و چون سرش هموار بوده وی را افطح می خوانده و لذا فطحیّه را “افطحیّه” نیز می خوانند.
مرحوم شهید ثانی قائل است به اینکه عبدالله افطح بین کاظم و رضا علیهما سلام حائل است و امّا شبهه ای که در اینجا وارد شده این است که امامت را مال اکبر اولاد امام می داند و ایشان اکبر اولاد است.
ثمّ: کسیکه از امامت عبدالله بن جعفر برگشت نمود شخصی بود که در سؤال از مسائل حلال و حرام عبدالله را ناتوان یافت و همچنان اعمالی را از وی مشاهده کرد که مناسب شأن امام نبود لذا کسان دیگر نیز از امامت ایشان سر باز زدند و این مطلب را نوبختی در فرق الشیعة، صفحه89-88 بیان داشته.
ابوالحسن اشعری می گوید که: این گفته ها منصوب است به زعیم این طائفه بنام عمّار و شاید مراد از این عمّار؛ عمّار بن موسی ساباطی باشد که ایشان فطحی بوده و کتابی برای ایشان ثبت شده که هم بزرگ است و هم معتبر[1].
***
[1]) تنقیح المقال، ج2، ص319. و المقالات، ص28.