درس 184:
شنبه 1/9/1404 هـ.ش مطابق با 1/ جمادی الثانی/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
عبدالله بن احمد روایت می کند که حدّثنی ابو معمّر، حدّثنا جریر، عن الاعمش، عن حبیب بن ابی ثابت، عن ذر، عن سعید بن عبدالرحمن بزی، عن ابیه، عن ابیّ بن کعب، قال: «قال لا تسبّوا الریح فانّها من نفس الرحمن[1]».
ابوهریره روایت می کند که ابن خزیمه تخریج نموده و تخریجش این است: «انّ النّار فلا تمتلئ حتی یضع الله رجله فیها فتقول: قط قط فهناک تمتلئ[2]».
و همچنان عبدالله بن احمد بن حنبل روایت می کند از نبی خدا(ص) که حضرت فرموده:
«انّ الله یمسک السماوات علی اصبع[3]».
و همچنان ابو اسامه روایت می کند که حمّاد بن اسامه از هشام، از پدرش، از عبدالله بن عمر روایت نموده که ایشان گفته است:
«خلقت الملائکة من نور الذراعین و الصدر[4]».
و همچنان محمّد بن ابی بکر مقدمی روایت می کند که:
«حدّثنا هریم، حدّثنا محمّد بن سواء، عن سعید، عن قتادة، عن انس، عن النبی(ص): فلمّا تجلّی ربّه للجبل و اشار بطرف الخنصر و فی حدیث آخر رفع خنصره[5]».
و غیر از این روایات، روایات دیگری وجود دارد که این جماعت ناقل آنها می باشند و برای خدای متعال جسم و شبیه قائل اند با کیف یعنی با همین کیفیّت انسانی و بشری.
***
[1]) السنّة، ص190.
[2]) السنّة، ص184.
[3]) التوحید، ص61.
[4]) السنّة، ص190.
[5]) التوحید، ص113.