درس 267:
چهارشنبه 9/7/1404 هـ.ش مطابق با 8/ ربیع الثانی/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
و سخن رسول خداست که می فرماید:
«اربع من السعادة و اربع من الشقاوة فالاربع التی من السعادة المرأة الصالحة و المسکن الواسع و الجار الصالح و المرکب البهیئ و الاربع التی من الشقاوة الجار السوء و المرأة السوء و المسکن الضیق و المرکب السوء[1]»
و سخن امیر المؤمنین(ع) است که می فرماید:
«السعید من وعظ بغیره و الشّقی من انخدع لهواه و غروره[2]».
و همچنان سخن امیر مؤمنان است به روایت امام صادق(ع) که می فرماید:
«انّ حقیقة السعادة ان یختم للمرء عمله بالسعادة و انّ حقیقة الشقاء ان یختم المرء عمله بالشقاء[3]».
و همچنان سخن پیامبر خداست که می فرماید:
«السعید قد یشقی و الشّقی قد یسعد[4]».
و همچنان سخن رسول خداست که می فرماید:
«الشقی من شقی فی بطن امّه[5]».
و همین گونه موارد دیگری است که سعادت و شقاوت در لسان ائمه معصومین به کار رفته ولی برای ما مجال استقراء تام وجود ندارد و کسانیکه حوصله و فراغت دارد استقراء ما را کامل کند.
***
[1]) مکارم الاخلاق، ص65.
[2]) نهج البلاغه ملا فتح الله، ص149.
[3]) معانی الاخبار، ص345.
[4]) تفسیر روح البیان، ج1، ص104.
[5]) بحار الانوار، ج3، ص43.