(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 134:
دوشنبه 6/11/1404 هـ.ش مطابق با 6/ شعبان/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
پوشیده نماند که محمّد بن اسماعیل همان ابن بزیع است و روایت دلالت می کند بر حرمت بطور اطلاق و امّا روایت ثانیه روایت موثّقه علی بن یقطین است از امام صادق(ع) که دلالت می کند بر کراهت و متنش چنین است:
«محمّد بن الحسن باسناده عن احمد بن محمّد بن عیسی، عن محمّد بن عیسی، عن ابن ابی عمیر، عن عبدالرحمن بن حجّاج و حفص بن البختری و علی بن یقطین، قالوا: سمعنا ابا عبدالله(ع) یقول فی الرجل تکون له الجاریة أ فتحل لابنه؟ فقال: ما لم یکن جماع او مباشرة کالجماع فلا بأس[1]».
و امّا روایتی که دلالت می کند بر تحریم ملموسه یا تحریم منظوره ی ابّ بر ابن صحیحه ابن مسلم است از امام صادق(ع) که نصّش چنین است:
«و عن محمّد بن اسماعیل، عن الفضل بن شاذان، عن ابن ابی عمیر، عن ربعی بن عبدالله، عن محمّد بن مسلم، عن ابی عبدالله(ع)، قال: اذا جرّد الرجل الجاریة و وضع یده علیها فلا تحل لابنه[2]».
پوشیده نماند که مفهوم این روایت حلالیت جاریه کذایی است بر پدر و مفهوم در اینجا مفهوم لقب است و امّا مفهوم لقب را بعضاً اضعف می داند و بعضاً اصلاً قبول ندارد و بر فرض قبول، روایت بالمفهوم دلالت می کند بر حرمت برای ابن و عدم حرمت برای اب.
***
[1]) الوسائل، ج14، باب 5 از ابواب ما یحرم بالمصاهرة، ح3، ص321. وسائل جدید، ج21، ص422.
[2]) الوسائل، ج14، باب5 از ابواب ما یحرم بالمصاهرة، ح4، ص318. وسائل جدید، ج21، ص418.