(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 127:
شنبه 27/10/1404 هـ.ش مطابق با 27/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
و امّا روایت ابی حمزه در تفسیر عیّاشی از امام باقر(ع) همچنان مقاومت نمی تواند با دو روایتی که قبلاً خواندیم از جمیل بن درّاج و حمّاد بن عثمان و همچنان مقاومت نمی تواند با روایت منصور بن حازم که در حقش گفته شد محمول بر تقیه است و ما عرض کردیم که محمول بر تقیه نیست بلکه معصوم فتوا داده در قالب جمله: “لم یر به بأساً” به هر صورت این است نفس روایت ابی حمزه که می خوانید و قضاوت می کنید:
«عن ابی حمزة قال: سألت ابا جعفر(ع) عن رجل تزوّج امرأة و طلّقها قبل ان یدخل بها أ تحل له ابنتها؟ قال: فقال: قد قضی فی هذا امیر المؤمنین(ع) لا بأس به انّ الله یقول: “و ربائبکم الّاتی فی حجورکم من نسائکم الّاتی دخلتم بهن فان لم تکونوا دخلتم بهن فلا جناح علیکم” فلو تزوّج الابنة ثمّ طلّقها قبل ان یدخل بها لم تحل له امّها قال: قلت له: أ لیس هما سواء؟ قال: فقال: لا، لیس هذه مثل هذه انّ الله یقول: “و امّهات نسائکم” لم یستثن فی هذه کما اشترط فی تلک هذه هنا مبهمة لیس فیها شرط و تلک فیها شرط[1]».
***
[1]) الوسائل، ج14، باب20 از ابواب ما یحرّم بالمصاهرة، ح7، ص357. وسائل جدید، ج21، ص465.