(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 123:
یک شنبه 21/10/1404 هـ.ش مطابق با 21/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
جواب دوّم این است که:
حمل قید در آیه شریفه بر هر دو حکم تعذّر دارد و بیانش این است که: قید در اینجا اگر به عنوان وصف برای نساء اوّل اخذ شود که خداوند فرمود: «و امّهات نسائکم» لازمه اش این است که مِن در جمله “من نسائکم” مِن جارّه بیانیّه باشد یعنی که حرمت امّهات نساء را به قید مدخوله بودن بیان می دارد و چنانچه قید را وصف نساء در ربائب اخذ کنیم لازمه اش این است که کلمه مِن جارّه ابتدائیه و نشویه باشد بنابراین جایز نیست که مِن بیانیه باشد و معنای ربائبکم مولوده ناشئه از نسائکم باشد.
و زمانی که قید دخلتم بهن وصف هر دو حکم باشد لازم می آید که لفظ مشترک که من باشد در هردو معنی استفاده شود یکی بیانیه و دیگری ابتدائیه و چنین چیزی باطل است حسب آنچه که در اصول خواندیم که استعمال لفظ مشترک در اکثر از معنای واحد جواز ندارد بنابراین روشن شد که حمل قید بر هردو حکم امکان ندارد.
***