(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 114:
دوشنبه 8/10/1404 هـ.ش مطابق با 8/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مرحوم شهید در ادامه مسئله چنین فرموده:
«و کذا لا ینکح فی اولاد المرضعة ولادتاً و لا یجوز له رضاعاً علی قول الطبرسی»
حرمت نکاح با اولاد مرضعه
نکاح ابو المرتضع با اولاد مرضعه حرام است در صورتی که ولادتاً باشد که مراد از ولادت نسب است به دلیل صحیحه ی عبدالله بن جعفر و همچنان صحیحه ایّوب بن نوح که هردو را قبلاً خواندیم[1] بنابراین بر هردو مسئله که یکی تحریم اولاد صاحب لبن باشد بر پدر مرتضع و دیگری تحریم اولاد مرضعه باشد بر پدر مرتضع فلذا زوجهی ابو المرتضع بر خودش حرام است.
و توضیحش این است که: اگر جده ی مادری مرتضع ایشان را شیر بدهد در این صورت نشر حرمت می کند و در این مسئله فرقی وجود ندارد که لبن؛ لبن جدّ او باشد یا لبن غیر جدّش زیرا: در این صورت زوجه از جمله اولاد صاحب لبن بحساب میآید هرگاه صاحب لبن جدّ باشد و از جمله اولاد مرضعه به حساب میآید هرگاه صاحب لبن جدّ نباشد بنابراین جایز نیست که پدر مرتضع با چنین زوجهای نکاح کند نه در لاحق و نه در سابق به این معنی که سابقاً نیز ممنوع بود و لاحقاً نیز ممنوع است.
و همچنان حرام است بر پدر مرتضع در صورتی که ولد را بعضی زن های جدّ مادریاش شیر داده باشد به لبن آن جدّ هرچند که جدّه ی رضیع نباشد زیرا: زوجه پدر رضیع در این صورت از جمله اولاد صاحب لبن است.
***
[1]) حدیث 1 و 2 باب 16.