(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 113:
یک شنبه 7/10/1404 هـ.ش مطابق با 7/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
قول به عدم تحریم
قول مشهور را مبنی بر تحریم خواندیم و مقابل آن قول به عدم تحریم نکاح پدر مرتضع است با اولاد صاحب لبن بطور مطلق نسبی باشد یا رضاعی فرق نمی کند و برای این قول دو دلیل آورده شده که به ترتیب ذکر می کنیم:
دلیل اوّل این است که: خواهر پسر در صورتی که نسبی باشد خواهر پسر حساب نمی شود بلکه دختر حساب می شود و این در صورتی حرام است که دختر زوجه مدخول بها باشد و این حرمت به سبب دخول است و امّا دخول در اینجا منتفی می باشد.
دلیل دوّم این است که: نصّی که در این باب آمده در آن نص حرمت ما یحرم من الرّضاع به جهت حرمت ما یحرم من النسب است نه به جهت مصاهرت و خواهر ولد زمانی که ولد نباشد حرمتش بخاطر مصاهرت است.
این قول بنظر شهید ثانی حسن است در صورتی که با نصوص صحیحه معارضه نداشته باشند و امّا با توجّه به آن نصوص که خواندیم قول به تحریم احسن است.
انصاف این است که:
قول به حسن که مقابل مشهور است و قول به احسن که موافق مشهور است معنی ندارد نظر به اینکه موضوع از موضوعات مهمّه است که نکاح و فروج باشد علی هذا یا باید قول به تحریم را پذیرفت یا قول به عدم تحریم را و امّا حسن و احسن وجهی ندارد علی هذا بنظر ما می رسد که قول به عدم تحریم متعیّن باشد به ادلّه ای که عرض می شود:
دلیل اوّل این است که: فقهاء از صدر تا کنون محارم را سبعه گفته اند نه ثمانیه که اگر این مورد را حرام بدانیم باید محارم ثمانیه شود نه سبعه و دلیل دیگر اینکه هرگاه تحریم را قائل شویم باید یکی از دو عنوان صادق باشد یکی بنت گفته شود و دیگری ربیبه امّا در اینجا نه بنت صادق است و نه ربیبه آنچه که مشهور گفته است اخت ابن گفته و این عنوان در شریعت وجود ندارد فلذا ابو المرتضع می تواند با دختر مرضعه ازدواج کند زیرا در اینجا نه سبب است، نه رضاع و نه مصاهرت.
***