درس 126:
سه شنبه 23/10/1404 هـ.ش مطابق با 23/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مصداق رابع
نمونههایی از عدلا و وثقا داریم که در مورد آنان چیزی وارد نشده مگر مدایحی که ملازم حسن ظاهر است و کاشف است از ملکه عدالت و اجتناب از کبائر و اینک این نمونهها را به ترتیب یادآور میشویم:
- مرحوم نجاشی زرارة بن اعین را این گونه معرفی نموده: «شیخ اصحابنا فی زمانه و متقدمهم و کان قارئاً، فقیهاً، متکلّماً، شاعراً، ادیباً قد اجتمعت فیه خصال الفضل و الدین صادقاً فیما یرویه[1]».
- مرحوم نجاشی در ترجمه ابان بن تغلیب این گونه مینویسد: «عظیم المنزلة فی اصحابنا لقی علی بن الحسین و ابا جعفر و ابا عبدالله علیهم السلام روی عنهم و کانت له عندهم منزلة و قدم[2]».
- و هم چنان مرحوم نجاشی در ترجمه برید بن معاویه این چنین نوشته: «وجه من وجوه اصحابنا و فقیهاً له محل عند الائمة(ع)[3]».
- و همچنان مرحوم نجاشی در ترجمه بزنطی چنین نوشته: «لقی الرضا و ابا جعفر علیهما سلام و کان عظیم المنزلة عندهما[4]».
- و همچنان ثعلبه را که مکنّی به ابا اسحاق است چنین معرفی کرده: «کان وجهاً فی اصحابنا، قارئا، فقیهاً، نحویّاً، راویتاً و کان حسن العمل، کثیر العبادة و الزهد[5]».
***
[1]) رجال النجاشی، ج1، رقم 461، ص397.
[2]) رجال النجاشی، ج1، رقم 6، ص73.
[3]) رجالی النجاشی، ج1، رقم285، ص281.
[4]) رجال النجاشی، ج1، رقم178، ص202.
[5]) رجال النجاشی، ج1، رقم300، ص294.