درس 220:
دوشنبه 20/11/1404 هـ.ش مطابق با 20/ شعبان/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
روایتی است که مرحوم کشّی به سند صحیح از جمیل بن درّاج نقل کرده که متنش چنین است:
«قال: سمعت ابا عبدالله(ع) یقول: بشّرالمخبتین بالجنّة برید بن معاویة العجلی و ابا بصیر لیث بن البختری المرادی و محمّد بن مسلم و زرارة اربعة نجباء امناء الله علی حلاله و حرامه لولا هؤلاء انقطعت آثار النبوّة و اندرست[1]».
روایت دیگر همچنان از مرحوم کشّی نقل شده در ترجمه زرارة بن اعین به سند صحیح از سلیمان بن خالد اقطع که متنش چنین است:
«قال: سمعت ابا عبدالله(ع) یقول: ما احد احیی ذکرنا و احادیث ابی(ع) الّا زرارة و ابو بصیر لیث المرادی و محمّد بن مسلم و برید بن معاویة العجلی ولولا هؤلاء ما کان احد یستنبط، هؤلاء حفّاظ الدین و امناء ابی علی حلال الله و حرامه و هم السابقون الینا فی الدنیا و السابقون الینا فی الآخرة[2]».
دلالت این دو خبر بر این است که کسی در مستوای لیث بن البختری از نظر وثاقت نمیرسد مگر کسانی که نامبرده شدهاند و از همین جاست که بعضی رجالیها مینویسد که مدح مستفاد از این نصوص از مدحهایی است که فوقش تصوّر نمیشود و ثنایی بالاتر از این جملات وجود ندارد[3].
علاوه این مطالب مقالات کثیری از اصحاب است در شأن ابا بصیر مانند: مقاله علامه در خلاصه و مقاله شهید ثانی در مسالک و مقاله علامه مجلسی در الوجیز و همچنان توثیقات ابن غضائری با این مقالات همراه است فلذا یقین حاصل میشود که ابا بصیر لیث بن بختری مرادی است.
***
[1]) اختیار الرجال، ح286، ص170.
[2]) اختیار الرجال، ح219، ص136.
[3]) سماء المقال، ج1، ص121.