درس 209:
شنبه 27/10/1404 هـ.ش مطابق با 27/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مرحوم علامه مجلسی همچنان قائل است به عدم تعیین آنجا که مینویسد: «انّ التعیین علی بن محمّد المصدّر فی اوائل السند من بین الثلاثة المذکورة مشکل[1]».
انصاف این است که: مسئله مشکل نمیباشد به جهت اینکه همه این سه نفر ثقات اند و مجهول نمیباشند مخصوصاً علّان و بندار که بندار را ابن ماجیلویه نیز میخوانند و آنچه که صاحب تنقیح میفرماید اقرب به صواب است از آنچه که صاحب قاموس و معجم بیان نموده و نظر علامه سبحانی نیز همین است[2].
و لکن ابن اذینه محرّف ابن بنته میباشد که نظر صاحب قاموس است و در این هنگام ابن اذینه پسر خواهر برقی میشود علی ایّ حال روایاتی که مصدّر است به علی بن محمّد نه مرسلات اند و نه مجهولات و مضطربات بلکه همه این روایات مسندات اند.
محمّد بن حسن کیست؟
مرحوم کلینی در کتاب کافی بعضی روایات را به راویهایی مصدّر کرده که مشترک میباشد مانند: محمّد بن حسن که بین پنج نفر ذیل مشترک است:
- محمّد بن حسن صفّار.
- محمّد بن حسن محاربی.
- محمّد بن حسن قمّی.
- محمّد بن حسن بن بندار.
- محمّد بن حسن برنانی.
***
[1]) مرآة العقول، ج1، ح8، ص32.
[2]) کلیات فی علم رجال، ص456.