fa-rejalدرس خارج فقه و اصول

درس 209:

شنبه 27/10/1404 هـ.ش مطابق با 27/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).

تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می­گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول­ها.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

مرحوم علامه مجلسی همچنان قائل است به عدم تعیین آنجا که می­نویسد: «انّ التعیین علی بن محمّد المصدّر فی اوائل السند من بین الثلاثة المذکورة مشکل[1]».

انصاف این است که: مسئله مشکل نمی­باشد به جهت اینکه همه این سه نفر ثقات اند و مجهول نمی­باشند مخصوصاً علّان و بندار که بندار را ابن ماجیلویه نیز می­خوانند و آنچه که صاحب تنقیح می­فرماید اقرب به صواب است از آنچه که صاحب قاموس و معجم بیان نموده و نظر علامه سبحانی نیز همین است[2].

و لکن ابن اذینه محرّف ابن بنته می­باشد که نظر صاحب قاموس است و در این هنگام ابن اذینه پسر خواهر برقی می­شود علی ایّ حال روایاتی که مصدّر است به علی بن محمّد نه مرسلات اند و نه مجهولات و مضطربات بلکه همه این روایات مسندات اند.

محمّد بن حسن کیست؟

مرحوم کلینی در کتاب کافی بعضی روایات را به راوی­هایی مصدّر کرده که مشترک می­باشد مانند: محمّد بن حسن که بین پنج نفر ذیل مشترک است:

  1. محمّد بن حسن صفّار.
  2. محمّد بن حسن محاربی.
  3. محمّد بن حسن قمّی.
  4. محمّد بن حسن بن بندار.
  5. محمّد بن حسن برنانی.

***

[1]) مرآة العقول، ج1، ح8، ص32.

[2]) کلیات فی علم رجال، ص456.