(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 167:
یک شنبه 6/2/1405 هـ.ش مطابق با 9/ ذی القعده/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مرحوم شهید در ادامه مسئله چنین فرموده:
«کل ذالک بالدوام امّا المتعة فلا حصر له علی الاصح و کذا بملک الیمین اجماعاً».
حکم دوام و متعه
حکم دائم را شناختیم و الان وقت شناخت حکم انقطاع رسیده که عدم حصر باشد علی الاصح هرچند که حصر نیز گفته شده که بعداً متعرّض میشویم و هرکدام ادلهی خودشان را اقامه میکنند که به ترتیب یادآور میشویم و امّا عجالتاً ادله عدم حصر را ذکر میکنیم که به ترتیب ذیل اند:
دلیل اوّل: اصل است که عدم حرمت باشد بیشتر از اربعه.
دلیل دوّم: روایات است مانند: صحیحه زراره از امام صادق(ع) که مرحوم کلینی[1] و حرّ عاملی هردو متعرّض اند و نصّش این است:
«قال: قلت ما یحلّ من المتعة؟ قال: کم شئت[2]».
و همچنان صحیحه ابا بصیر است از امام صادق(ع) که نصّش چنین است:
«عن ابی بصیر قال: سأل ابو عبدالله(ع) عن المتعة أ هی من الاربع؟ فقال: لا و لا من السبعین[3]».
و همچنان صحیحه عبید بن زراره است از امام صادق(ع) که نصّش چنین است:
«عن عبید بن زرارة، عن ابیه، عن ابی عبدالله(ع) قال: ذکرت له المتعة أ هی من الاربع؟ فقال: تزوّج منهنّ الفاً فانّهنّ مستأجرات[4]».
***
[1]) کافی، ج5، ح3، ص451.
[2]) وسائل، ج14، باب 4 از ابواب احکام متعه، ح3، ص446. وسائل جدید، ج21، ص18.
[3]) الوسائل، ج14، باب 4 از ابواب متعه، ح7، ص447. وسائل جدید، ج21، ص19.
[4]) الوسائل، ج14، باب 4 از ابواب متعه، ح2، ص446. وسائل جدید، ج21، ص18.