درس 410:
یک شنبه 10/8/1405 هـ.ش مطابق با 21/جمادی‌الاول/1448 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
روایات نظریه
و همچنان روایاتی که دعاهای مأثوره را نقل میکنند استحقاق را میرساند مانند: روایت منصور بن یونس از امام ششم(ع) که نصّش چنین است:
«قال: من صلّی صلاتاً فریضة و عقّب الی اخری فهو ضیف الله و حق علی الله ان یکرم ضیفه[1]»
کلمه حق در روایت بالصراحه دلالت میکند بر استحقاق، زیرا: تخلّف از حق قبیح و ظلم است چنانچه مرحوم طوسی نیز به عبارت دیگر همین استدلال را آورده است.
و حدیثی که در باب استحباب توسّل به پیامبر و خاندانش وارد شده همین معنی را میرساند که متنش چنین است:
«انّ الله سبحانه یقول: فمن سألنی بهم عارفاً بحقهم و مقامهم اوجبت له منّی الاجابة و کان ذالک حقاً علیّ[2]».
و همچنان زید شحّام از امام صادق(ع) روایت میکند که:
«من قال: الحمد لله کما هو اهله شغل کتّاب السماء، قلت: فکیف یشغل کتّاب السماء؟ قال: یقولون الّلهم انّا لا نعلم الغیب فیقال: اکتبوها کما قالها عبدی و علیّ ثوابها[3]».
***