درس 349:
سه شنبه ۱4/11/1404 هـ.ش مطابق با ۱4/ شعبان/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مسئله سابعه این است که: اگر مسح کند بر مراره یا جبیره و پس از آن عذرش برطرف شود قبل از آن که وقت خارج گردد فتوی در اینجا اجزاء می باشد و عدم اعاده به دلیل اینکه دلیل بدل اطلاق دارد و فقها نیز تسالم نموده اند هرچند که احتیاط وضوء گرفتن است زیرا: وقت باقی است و حرجی نیز در میان نمی باشد.
مسئله ثامنه این است که: اگر ثوب منحصر باشد در نجس و شستن و بیرون کردنش ممکن نباشد بخاطر سرما یا غیر سرما و در چنین ثوبی نماز بخواند و لکن در نفس وقت از شستن و نزع ثوب متمکن شود بازهم فتوا اجزاء می باشد چون که دلیل رفع اضطرار اطلاق دارد و امّا احتیاط امر حسن است در هر حال که اعاده باشد با ثوب طاهر.
مسئله تاسعه این است که: اگر صبی نماز بخواند و در نفس وقت بالغ شود آیا بر چنین طفلی اعاده لازم است یا اکمال واجب می باشد اگر در اثناء بالغ شده؟ در جواب باید گفت که در اینجا نیز فتوا اجزاء میباشد و وجوب یا ندب امتثال پیدا کرده و امری در واقع باقی نمانده.
مسئله عاشرة این است که: اگر از مجتهدی تقلید کند که فتوا میدهد به صحت نمازش یا حلیّت ذبیحه اش یا عقد فارسی اش یا غیر اینها و پس از آن از مجتهد دیگر تقلید کرد چه مجتهد اوّل مرده باشد یا اینکه از وی عدول کرده باشد ولی این مجتهد قائل است به فساد نماز و حرمت ذبیحه و بطلان عقد فارسیاش آیا اعمال قبلی او از واقع مجزی می باشد یا خیر؟
حسب مبنای ما که دانستید حکم در اینجا نیز اجزاء می باشد زیرا: چینن شخصی به اماره شرعیه که فتوای مفتی باشد عمل کرده و هرگاه وقت باقی باشد اعاده هم واجب نیست و اعاده آن عسر و حرج نیز ندارد و ملازمه عرفی همچنان بین عمل به اماره و امتثال وجود دارد.
***