درس 348:
دوشنبه ۱۳/11/1404 هـ.ش مطابق با ۱۳/ شعبان/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مسئله رابعه این است که: زمانی که زن مستحاضه به وظیفه شرعیاش عمل کند و پس از آن انقطاع دم پیش آید قبل از خروج وقت فتوی در اینجا اجزاء بوده اعاده لازم نیست هرچند که احوط اعاده است چون وقت باقی می باشد به قدر کفایت حتی اگر رکعت واحده باشد و لکن قضاء واجب نیست زیرا: زن مستحاضه به وظیفه شرعیاش عمل کرده و اماره شرعیه در قضیه موجود بوده.
مسئله خامسه این است که: اگر شخصی زکاتش را به فقیر بدهد و پس از آن خلاف آشکار شود در چنین جایی اگر امکانش وجود دارد زکات را برگرداند و اگر امکان ندارد زکات در ذمه گیرنده است زیرا: آنچه حلال نبوده اخذ کرده
و امّا سخن در دافع است نه در آخذ که آیا دافع زکات ضامن است یا خیر؟ در اینجا اگر شخص دافع اعتماد کرده در جریان فحصش بر حجت شرعیه مانند بیّنه یا خبر عدل ثقه یا اینکه استصحاب کرده حالت سابقه ی او را در چنین جایی زکاتش مجزی است به دلیل اینکه فقر واقعی مانند طهارت واقعیه شرط نیست بلکه فقر ظاهری مانند طهارت ظاهریه کفایت می کند و چنانچه شخص دافع بر ظن و حتی قطعش اعتماد کرده و سپس کشف خلاف شده چنین زکاتی مجزی نیست زیرا: قطع او جهل مرکّب بوده که خیال می کرده علم است.
مسئله سادسه این است که: اگر غیر مماثل میّتی را غسل بدهد از بالای پیراهن و پس از آن مماثل پیدا شود قبل از دفن جنازه، فتوا در اینجا اجزاء می باشد و عدم اعاده غسل چون مکلّف به وظیفه شرعیاش عمل کرده و ملازمهی عرفیه نیز در قضیه وجود دارد هرچند که احتیاط اعاده است چون که هم وقت باقی است و هم عسر و حرج در میان نیست.
***