(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 170:
چهارشنبه 9/2/1405 هـ.ش مطابق با 12/ ذی القعده/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
ابن برّاج همچنان بر مشهور اشکال نموده که قول به عدم حصر مساعدت نمیشود بلکه قول شهید ثانی که حصر باشد مساعدت میشود و مرحوم ابن برّاج شیخ عبدالعزیز بن نحریر بن عبدالعزیز بن برّاج است که مکنّی میباشد به ابی القاسم و در سال 481 هـ.ق در نهم شعبان المعظّم دار فانی را وداع گفته و برای ایشان تألیفاتی ذکر شده مانند: مهذّب، موجز، کامل، جواهر، عماد المحتاج و غیر اینها از بقیه آثار گران سنگ و ایشان جانشین شیخ محمّد بن حسن طوسی(ره) در بلاد شام است.
حاصل اشکال ابن برّاج در هردو کتابش این است که:
زیاده بر اربع در عقد موقت ممنوع است و مرحوم مصنّف با این جمله که فرمود: “علی الاصحّ” اشاره دارد به قول ابن برّاج
و امّا دلیل اوّل ایشان استدلال به عموم آیه سوّم سوره مبارکه نساء است(و انکحوا ما طاب لکم من النساء مثنی و ثلاث و رباع…) که همین آیه مورد استدلال شهید ثانی بود که گویا این آیه مبارکه شامل نکاح دائم و موقّت است
و همچنان استدلال میکند به صحیحه احمد بن ابی نصر از ابوالحسن ثانی که امام رضا(ع) باشد با این متن که میخوانیم:
«قال: سألته عن الرجل تکون عنده المرأة أ یحلّ له ان یتزوّج باختها متعة؟ قال: لا، قلت: حکی زرارة عن ابی جعفر(ع) انّما هی مثل الاماء یتزوّج ما شاء، قال: لا، هی من الأربع[1]».
و همچنان استدلال نموده به روایت عمّار ساباطی از امام صادق(ع) که متنش چنین است:
«عن عمّار الساباطی، عن ابی عبدالله(ع) عن المتعة فقال: هی احدی الأربع[2]».
***
[1]) الوسائل، ج14، باب4 از ابواب متعه، ح11، ص448. وسائل جدید، ج21، ص21-20.
) الوسائل، ج14، باب4 از ابواب متعه، ح10، ص448. وسائل جدید، ج21، ص20.[2]