(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 164:
سهشنبه 1/2/1405 هـ.ش مطابق با 4/ ذی القعده/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه میگردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
انصاف این است که: مسئله همان گونه است که شهید ثانی در حمایت قول بعض که علامه حلّی باشد فرموده بود که مطابق آن حرمت ابدی از فاعل تسرّی نمیکند به مفعول لا سیّما که مفعول غیر بالغ باشد بلکه حکم مختص به فاعل است
و امّا فرمایش مشهور که میگوید ضمیر شامل فاعل و مفعول است در محلّش نیست زیرا: ضمیر ظاهر است در رجوعش به فاعل بلکه در کلمات فقهاء به وضوح مشاهده میشود که حکم اختصاص به فاعل دارد و لا عکس بنابراین امّ و بنت و اخت فاعل بر مفعول حرام نمیشود و هرگاه شک کنیم اصل نیز عدم حرمت است.
نعم: زمانی که عمل لواط بعد از عقد باشد در اینجا حرمت جا ندارد زیرا: نصوص بطور فراوان وجود دارد که لا تحرّم الحلال بالحرام بنابراین حرمت معقود علیها بر واطی زمانی که با بنت یا خواهرش بخواهد ازدواج کند راه ندارد یا اینکه بخواهد با پسر معقود علیها یا با پدر او از شوهر قبلی نکاح کند حرمتی وجود ندارد به دلیل اینکه عمل لواط بعد از عقد بوده نه قبل از آن.
در این هنگام فرق نمیکند که واطی فاعل زنش را طلاق بدهد یا ندهد هرچند که احتمال حرمت تصوّر میشود عند الطلاق زیرا: عقد او مرّهی ثانیه عقد با اخت موطوء گفته میشود و ادلّه بر آن صادق است فلذا در این صورت حکم به حرمت ابدی بعید نخواهد بود.
***