fa-feqhدرس خارج فقه و اصول

(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)

درس 190:

یک‌ شنبه 10/3/1405 هـ.ش مطابق با 15/ ذی الحجه/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).

تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می­گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول­ها.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

مرحوم شهید در مسئله عاشره چنین فرموده:

«العاشرة: تحرم الملاعنة ابداً و کذا تحرم الصمّا و الخرسا اذا قذفها زوجها بما یوجب اللعان».

حرمت ابدی با لعان

زمانی که بین زوج و زوجه ملاعنه واقع شود و حکم و شرایط ملاعنه را در باب خودش بحث می­کنیم و امّا حکم در اینجا حرمت نکاح زوجه است به سبب لعان بر نحو مؤبّد و همین حکم است زمانی که زوج قذف کند زوجه­اش را به زنا به ادعای مشاهده و عدم بیّنه چنین زنی به سبب قذف شوهرش حرام مؤبد می­شود و در اینجا لعانی وجود ندارد اگر آفتی که کری و گنگی باشد وجود نداشته باشد و لکن با وجود آفت(صمّا و خرسا) لعان به وجود می­آید.

حاصل مسئله این است که: نسبت به زنا با دعوی مشاهده و عدم بیّنه موجب لعان می­شود زمانی که برای زوجه آفت کری و گنگی نباشد و در چنین حالی زوج همسرش را ملاعنه می­کند و بر اثر ملاعنه حرمت ابدی زوجه ثابت می­شود

و امّا در صورتی که زوجه آفت داشته باشد که لالی و گنگی باشد که بطور طبیعی کری را به همراه دارد قذف چنین زنی با دعوی مشاهده و عدم بیّنه لعان ندارد و لکن حرمت تنها به سبب قذف بوجود می­آید

و چنانچه شوهر مشاهده را ادعا نکند در قبال همسری که آفت دارد یعنی کر و لال است در چنین جایی شوهر حدّ می­خورد و لکن زوجه­اش بر او حرام نمی­شود.

***