fa-derayaدرس خارج فقه و اصول

درس 150:

سه‌ شنبه 29/2/1405 هـ.ش مطابق با 3/ ذی الحجه/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).

تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می­گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول­ها.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

ممکن است جواب دیگری نیز داده شود و آن اینکه:

قویّاً احتمال می­رود که شهادات شیخ، نجاشی و کشّی در حق روّات و رجال مستند باشد به سماع از شیوخ­شان تا اینکه منتهی شود به عصر روّات و طبقه که آنها در ان طبقه قرار دارند و مخالطت معاشرت­شان قطعی می­باشد، در این هنگام توثیق رجال و روّات یا تعدیل آنها یک امر ارتجالی نبوده بلکه مستند است به قرائن متواتره و شواهد تاریخیه که مفید علم و اطمینان است به عدالت راوی یا وثاقت آن علی الاقل و همچنان شواهد و قرائن ضعف و جرح روّات را نیز افاده می­کند.

ممکن است جواب دیگری نیز داده شود و آن این است که:

رجوع آنان به کتب مؤلفه در عصور متقدمه صورت گرفته باشد و این مؤلفین و مصنّفین از فحول معاصرین معاشرین بوده­اند بنابراین در این مصنّفات مهمات مطالب درج بوده و آن مطالب به کتب معاصرین منتقل شده بلکه آن مطالب اصول حدیث و اصول رجال قرار گرفته، اصولی که حاصل تلاش آنان و ولید مساعی ماضیه­ی آنها می­باشند و بدین وسیله که تصنیف و تألیف باشد در منابع معاصرین درج گردیده بنابراین روشن می­شود که اعلام و فحول در تصریحات­شان چه تعدیل و توثیق باشد یا تجریح و تضعیف محل اعتماد مشایخ بوده و از حس صادر شده نه از حدس و در این رابطه سه دلیل وجود دارد که به ترتیب یادآور می­شویم:

***