درس 289:
دوشنبه 19/8/1404 هـ.ش مطابق با 19/ جمادی الاولی/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
نکته ای در ختام
در اینجا که پایان جهت رابعه است نکته ای وجود دارد و آن اینکه تعبیر علامه سبحانی(دام ظله) در موضوع صیغه افعل به خلاف تعبیر مرحوم آخوند(ره) است که تعبیر علامه سبحانی از این موضوع انشاء بعث است و تعبیر مرحوم آخوند انشاء طلب و علامه سبحانی نص عبارتش چنین است: «فلو قال و کان انشاء الطلب مکان انشاء البعث لکان اولی[1]» و در توضیح آن می فرماید که بعث در انشاء به لحاظ لفظ است غالباً و در غیر انشاء به سبب اشاره و حرکت و صوت است مانند اغراء جوارح طیر یا کلاب معلّمه.
و لکن بنظر حقیر چنین چیزی اهمیت موضوعی ندارد زیرا: طلب در کلام مرحوم آخوند طلب بعث و تحریک است ولو به حکم عقل باشد و چیز دیگری نیست و علامه سبحانی(دام عزه) همچنان اذعان دارد همین معنی را که از این عبارتش بخوبی پیداست که در پایان می فرماید:
«اللهم الّا ان یکون مراده من الطلب هو البعث الانشائی کما هو غیر بعید[2]».
***
[1]) المحصول، ج1، ص331.
[2]) المحصول، ج1، ص331.