درس 118:
دوشنبه 6/12/1403 هـ.ش مطابق با 25/ شعبان/1446 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
آیت الله سبحانی(دام ظله) راجع به علی بن حسن طاطری و استدلال مرحوم شیخ بیانی دارد که ترجمه اش اینست:
هرزمانی که مرحوم شیخ سند حدیثی را به اسم طاطری آغاز می کند چنین کاری دلیل می شود بر اینکه چنین روایتی از کتب فقهیه ایشان مأخوذ است که در این هنگام سند تا آخر صحیح می باشد و این سخن و استدلال غیر از این است که گفته شود طاطری لا یروی الّا عن ثقه تا اینکه حکم شود به صحت هر سندی که طاطری در آن واقع است تا اینکه سند به معصوم برسد و امّا آنچه محتمل است اینست که کلام مرحوم شیخ محمول است بر غالب علی هذا کتابش را باید دید و از طریق آن به وثاقت کثیری از روّات کتابش مطمئن شد و آنگاه می شود در حق طاطری توثیقاتی را مطرح کرد که تا هنوز مطرح شده والله العالم.
انصاف اینست که: مثل این توثیقات در حق اینگونه روّات موجب ظنّ و گمان می شود بر وثاقت انسانی که یروون عنه و لکن با انضمام قرائن دیگر چه بسا اطمینان حاصل می شود بر وثاقت مروی عنه.
ابن علی نجاشی
ایشان شیخ ابی العباس تارتاً و ابی الحسین اخری؛ احمد بن علی بن احمد بن عبّاس بن محمّد بن عبدالله بن ابراهیم بن محمّد بن عبدالله نجاشی می باشد که جدّ ایشان همان نجاشی معروف است و لکن ابن علی از سلاله ایشان می باشد.
وی صاحب کتاب فهرست بوده یکی از ثقات شش گانه است و امّا جدّشان نجاشی بزرگ در اهواز ولایت داشته و نوشته ای را به امام ششم(ع) که حاوی سؤالات بوده پیشکش نموده و امام(ع) جواب مبسوط داده که این رساله معروف است به رساله اهوازیه که مرحوم سیّد محیی الدین از این رساله در اربعینیه اش نام می برد و شهید ثانی نیز در کشف الریبة مستند می کند به ایشان و مرحوم شیخ اعظم نیز در کتاب مکاسب صفحه 60 در بحث ولایت از این رساله نام می برد و مرحوم حرّ عاملی در وسائل، جلد 12، کتاب تجارت، باب 49 از ابواب ما یکتسب به نام این رساله را متذکر است.
***