دور دوّم دروس علم رجال حضرت آیت الله العظمی حاج واعظ زاده بهسودی(دام ظله)

درس 204:

یک‌ شنبه 14/10/1404 هـ.ش مطابق با 14/ رجب/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت^(ع).

تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول­ها.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

این پنج نفر عدّه احمد بن عیسی بود و امّا عدّه احمد بن محمد بن خالد برقی چهار نفرند که به ترتیب می آوریم:

1. “ابن اذینه” است که علی بن اذینه باشد.
2. “ابن امیّه” است که احمد بن عبدالله بن امیّه باشد.
3. “ابن الحسن” است که علی بن حسن باشد.
4. “ابن ابراهیم” است که علی بن ابراهیم باشد.

این چهار نفر را مرحوم علامه در کتاب خلاصه­اش به نقل از مرحوم نجاشی معرفی می کند که متن گفته نجاشی به قول علامه این است:

«و کلّما ذکرته فی کتابی المشار الیه(الفهرست): عدّة من اصحابنا عن احمد بن محمّد بن خالد البرقی فهم: علی بن ابراهیم و علی بن محمّد بن عبدالله ابن اذینه و احمد بن عبدالله ابن امیّه و علی بن الحسن[1]».

و امّا عدّه سهل بن زیاد همچنان چهار نفرند که به ترتیب می آوریم:

1. “علّان” است که علی بن محمّد بن علّان باشد.
2. “ابو عبدالله” است که محمّد بن ابی عبدالله باشد.
3. “ابن الحسن” است که محمّد بن حسن باشد.
4. “ابن عقیل” است که محمّد بن عقیل کلینی باشد.

این چهار نفر در کلام مرحوم نجاشی در کتاب فهرست به عنوان عدّه سهل بن زیاد یادآوری شده آنجا که نجاشی فرموده:

«و کلّما ذکرته فی کتابی المشار الیه(الفهرست): عدّة من اصحابنا عن سهل بن زیاد فهم: علی بن محمّد بن علّان و محمّد بن ابی عبدالله و محمّد بن الحسن و محمّد بن عقیل الکلینی[2]».

***

[1]) فهرس النجاشی، رقم 1026.

[2]) الفهرست، رقم206.