درس 280:
سه شنبه 29/7/1404 هـ.ش مطابق با 28/ ربیع الثانی/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قول ها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
مبحث دوّم: صیغه امر است
در این مبحث همچنان جهاتی از بحث وجود دارد:
جهت اولی: در معانیی می باشد که صیغه در آن معانی به کار رفته و آن معانی را به ترتیب ذکر می کنیم:
معنی اوّل: طلب وجوبی است مثل: اقیموا الصلاة .
معنی دوّم: طلب ندبی است مثل: فکاتبوا هم .
معنی سوّم: اباحه است مثل: کلوا و اشربوا .
معنی چهارم: اذن است مثل: فانتشروا فی الارض .
معنی پنجم: تمنّی و ترجّی است مثل: ربّ ارجعونی .
معنی ششم: تهدید است مثل: اعملوا ما شئتم .
معنی هفتم: انذار است مثل: قل تمتعوا قلیلاً .
معنی هشتم: اهانت است مثل: ذق انّک انت العزیز الکریم .
معنی نهم: احتقار است مثل: القوا ما انتم ملقون .
معنی دهم: تعجیز است مثل: فأتوا بسورة من مثله .
معنی یازدهم: تسخیر است مثل: کونوا قردة خاسئین .
معنی دوازدهم: ارشاد است مثل: استشهدوا شهیدین .
معنی سیزدهم: امتنان است مثل: کلوا من الطیّبات .
معنی چهاردهم: اکرام است مثل: ادخلوها بسلام آمنین .
معنی پانزدهم: تسویه است مثل: فاصبروا أو لا تصبروا .
معنی شانزدهم: دعاء است مثل: ربّ اغفرلی .
معنی هفدهم: تکوین است مثل: کن فیکون .
و شاید معانی دیگر نیز باشد که فحص بیشتر از این می خواهد.
***