(شروع کتاب نکاح از متن لمعه شهید اوّل)
درس 108:
یک شنبه 30/9/1404 هـ.ش مطابق با 30/ جمادی الثانی/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: دروس معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
این مستحبّات از روایاتی استفاده می شود که به ترتیب ذیل یادآور می شویم:
روایت اولی: روایت غیاث بن ابراهیم است از امیر المؤمنین(ع) که متنش چنین است:
«محمّد بن یعقوب، عن محمّد بن یحیی، عن احمد بن محمّد، عن غیاث بن ابراهیم، عن ابی عبدالله(ع) قال: قال امیر المؤمنین(ع) انظروا من یرضع اولادکم فانّ الولد یشبّ علیه[1]».
روایت ثانیه: روایت زراره است از امام باقر(ع) که متنش چنین است:
«و بالاسناد عن العبّاس بن معروف، عن ربعی، عن الفضیل، عن زرارة، عن ابی جعفر(ع) قال: علیکم بالوضّاء من الضئورة فانّ اللبن یعدی[2]».
روایت ثالثه: روایت ابن مروان است از امام باقر(ع) که متنش چنین است:
«محمّد بن یعقوب، عن محمّد بن یحیی، عن العباس بن معروف، عن حمّاد بن عیسی، عن الهیثم، عن محمّد بن مروان، قال: قال لی ابو جعفر(ع): استرضع لولدک بلبن الحسّان و ایّاک و القبّاح فانّ اللبن قد یعدی[3]».
روایت رابعه: روایت مجمع البحرین است از رسول خدا(ص) که متنش چنین است:
«أنا افصح العرب البید انّی من قریش و نشأت فی بنی سعد و ارتضعت من بنی زهرة».
مرحوم شهید ثانی می فرماید که: این روایت را بدون مدرک یافتم و کسی از آن نام نبرده است الّا صاحب مجمع البحرین که حسب این روایت رسول خدا افتخار می کند به رضاع همان گونه که افتخار می کند به نسب و می رساند که این قبائل از فصحاء عرب اند.
انصاف این است که: فرمایش شهید ثانی در قبال این روایت درست است که این روایت به دلیل مفاخره قابل قبول نیست درحالی که رسول خدا از تفاخر جاهلی برئ بوده نفس مفاخره با اخلاق ایشان نمی خورد و با سخنان ایشان در تعارض است که هیچگاه به رضاع و نسب مفاخره نداشته.
***
[1]) الوسائل، ج15، باب78 از ابواب احکام الاولاد، ح1، ص188. وسائل جدید، ج21، ص467.
[2]) الوسائل، ج15، باب79 از ابواب احکام الاولاد، ح2، ص189. وسائل جدید، ج21، ص468.
[3]) الوسائل، ج15، باب 79 از ابواب احکام الاولاد، ح1، ص189. وسائل جدید، ج21، ص489.