درس 159:
دوشنبه 24/6/1404 هـ.ش مطابق با 22/ ربیع الاول/1447 هـ.ق، کابل، حوزه علمیّه دارالمعارف اهلبیت(ع).
تذکّر: نوشته معظّم له عربی بوده به شاگردان فارسی ارائه می گردد غیر از متون، احادیث و نقل و قولها.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، الصّلاة والسّلام علی خیر خلقه و اشرف بریّته ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین و صحبه المنتجبین لاسیّما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.
و همچنان روایت شده از امام ششم(ع) که حضرت فرموده:
مغیره بن سعید بر پدرم تعمّد کذب داشته و کتب اصحابش را دست برده و کفر و زندقه را در کتب شیعه جابجا کرده است و سند آن را به پدرم داده و پس از آن کتب مدسوسه را منتشر کرده و بسط داده بنابراین هر آنچه در کتب اصحاب از غلو مشاهده می شود دسایس مغیره بن سعید است این روایت را هم کشّی نقل کرده و هم تنقیح المقال و روایت هم بنحو مسموعه است[1].
نو بختی در کتاب فرق الشیعة راجع به مغیره چنین می نویسد:
و امّا مغیره با زیدیّه ها قائلاند به امامت محمّد بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب و امامت محمّد را منتشر کرده اند و زمانیکه محمّد کشته شد امام بعد از ایشان را پیدا نتوانستند و نزد این جماعت تثبیت نشد و وصیّتی نیز از محمّد مشاهده نگردید فلذا او را به عنوان مهدی زنده می داند تا ظهور کند[2].
محمّدیه کیست؟
محمدیّه ها کسانی هستند که بعد از امام باقر(ع) محمّد پسر عبدالله محض را امام می داند و موت و قتل او را تصدیق نمی کند و گمانشان بر این است که محمّد در ناحیه نجد که جانب جبل حاجر باشد مقیم گشته و مهدی منتظر است تا آنگاه که خداوند برایش اذن ظهور بدهد[3].
مرحوم شیخ در رجالش می فرماید که:
محمّد بن عبدالله از اصحاب امام ششم(ع) بوده که در سال 145 هـ.ق کشته شده و این شخص ملقّب شده به نفس ذکیّه و امّا عبدالله بن حسن پدرش همچنان از اصحاب امام باقر(ع) است و لکن ابن داوود قائل است.
***
[1]) رجال کشّی، رقم 103، ص196 و تنقیح المقال، ج3، ص237-235.
[2]) فرق الشیعة، ص72-71.
[3]) الفرق بین الفرق، ص58-57.